Jak kontrolować temperaturę obróbki wytłaczanej wytłaczki?

Zasada kontroli temperatury w automatycznych maszynach do produkcji pokarmu dla ryb opiera się na podwójnym działaniu „mechanicznego wytwarzania ciepła ścinającego + ogrzewania zewnętrznego”. Wewnątrz beczki składniki paszy poddawane są procesowi wytłaczania z dużą prędkością i ścinaniu przez ślimak, generując znaczną ilość ciepła tarcia, które stanowi 30%-50% ciepła całkowitego. Jednocześnie zewnętrzne cewki grzewcze (rezystancyjne lub elektromagnetyczne) zapewniają ogrzewanie pomocnicze, zapewniając osiągnięcie temperatury wymaganej do rozciągnięcia składników. Istotą kontroli temperatury jest koordynacja zależności pomiędzy mechanicznym wytwarzaniem ciepła ścinającego a nagrzewaniem zewnętrznym poprzez system sterowania PLC, utrzymując stabilność temperatury w każdej strefie przetwarzania.

Różnica w wymaganiach dotyczących temperatury dmuchania dla różnych surowców stanowi podstawową podstawę kontroli temperatury. Surowce zbożowe, takie jak mączka kukurydziana i sojowa, wymagają temperatury dmuchania kontrolowanej na poziomie 110-130 ℃, w którym to momencie stopień żelatynizacji skrobi może osiągnąć ponad 85%, tworząc stabilną dmuchaną strukturę. Surowce białkowe pochodzenia zwierzęcego, takie jak mączka rybna oraz mączka mięsno-kostna, wymagają nieco niższych temperatur dmuchania, około 100-120℃, aby uniknąć nadmiernej denaturacji białek na skutek wysokich temperatur. Tymczasem gruboziarniste surowce włókniste, takie jak słoma i lucerna, wymagają wysokich temperatur 130-150 ℃, aby rozbić strukturę włókien i uzyskać efektywne dmuchanie. Jeśli temperatura jest niższa niż wymagania surowca, doprowadzi to do niewystarczającego ekstruzji, dużej gęstości nadawy i słabej smakowitości; jeśli temperatura jest zbyt wysoka, spowoduje to zwęglenie surowca, niszcząc witaminy i inne składniki odżywcze.

Podstawowa logika kontroli temperatury musi być zgodna z zasadą „stopniowego ogrzewania i precyzyjnej kompensacji temperatury”. Od sekcji podawania do sekcji rozładunku temperatura powinna stopniowo rosnąć: temperatura w sekcji zasilania powinna być kontrolowana na poziomie 60-80 ℃, głównie w celu wstępnego podgrzania surowca i zapobiegania zlepianiu się i zatykaniu zimnego materiału; temperaturę w sekcji sprężania należy podnieść do 90-110℃ w celu wstępnego uplastycznienia surowca; sekcja wytłaczania powinna osiągnąć temperaturę szczytową (dostosowaną do 100-150 ℃ w zależności od surowca), aby zakończyć proces wytłaczania rdzenia; temperaturę w sekcji rozładunku należy nieznacznie obniżyć o 5-10℃, aby uniknąć nadmiernego zwęglenia nadawy. Jednocześnie dane temperaturowe poszczególnych sekcji powinny być zbierane w czasie rzeczywistym przez czujniki temperatury. Gdy mechaniczne wytwarzanie ciepła ścinającego jest niewystarczające, wężownice grzejne powinny automatycznie kompensować ciepło; gdy wytwarzanie ciepła przez ścinanie jest zbyt wysokie, wentylatory chłodzące lub systemy chłodzenia wodą powinny interweniować w odpowiednim czasie, aby kontrolować wahania temperatury w zakresie ±2 ℃.

Ponadto zawartość wilgoci w surowcu będzie miała również wpływ na efekt kontroli temperatury. Surowce o wilgotności 14%-16% charakteryzują się najwyższą wydajnością wytwarzania ciepła mechanicznego ścinania i wymagają najmniejszej zewnętrznej mocy grzewczej. Nadmierna zawartość wilgoci prowadzi do absorpcji ciepła, co wymaga wyższych temperatur ogrzewania; i odwrotnie, niewystarczająca zawartość wilgoci generuje nadmierne ciepło tarcia, co wymaga lepszego chłodzenia. Dlatego przed obróbką należy sprawdzić zawartość wilgoci w surowcach i odpowiednio wcześniej dostosować parametry wilgotności lub zadanej temperatury, aby zapewnić precyzyjną kontrolę temperatury.

O nas

Wizyta klienta

Świadectwo honorowe